geheime missie

Ik schreef al eerder over brainstormsessies en breinbreien. Leuk en ontspannend om te doen. Na al het spontane denkwerk maakt husband er mooie illustraties van. Met Freaky Canary blijven we in beweging. Volop kleurrijke ideeën. Net bij de drukker prachtig nieuw plaatwerk opgehaald, helaas nog topsecret!! Maar dat ze vrolijk & uitbundig zijn kan ik al wel verklappen. Innemend ook trouwens. Hou onze website in de gaten kijk maar...  Hartstikke leuk.












verpakkingsmateriaal met geheime inhoud.. 
htk-camera ©freakycanary

vers van de pers

Altijd een soort van opwinding als er een nieuw pakket binnenkomt. Spannend! Nieuwe serie cavia's namelijk en ook nog in opdracht voor een kapper. Kleuren aangepast ivm hun huisstijl en het formaat wat groter. Wij vinden ze zo leuk dat we 50 x 50 ook gaan aanbieden. Net afgeleverd bij de kapsalon en hartstikke blije mensen. Dat was nou precies de bedoeling!

Foto's zijn van vers ingepakte cavia's (glimmen ietwat door cellofaan), klaar voor vertrek. Trappelend van ongeduld! Hup de doos in...

foto's htk-camera ©freakycanary 

piraten in een lijstje

- Boekaniers

- Vrijbuiters

- Vikingen

- Duinkerker kapers

- Rifpiraten

illustratie ©freakycanary

nest

Pa en ma merel zijn al weken druk in de weer met het bouwen van hun designnest in onze klimop-heg. Af en aan vliegen ze met balen stro, grassen en ander bruikbaar materiaal. Het is een heel gesjouw. Ik durf m'n heg niet meer te snoeien, het gras niet meer te maaien. Zelfs de schuifpui gaat zo zacht mogelijk open en dicht. Vol verwachting kijk ik natuurlijk uit naar het nieuwe gezinsleven. Hier in huize kanarie hebben ze zoiets van: 'ma, doe eens normaal, het is goed met jou hoor' en meer van dat soort kreten. Tot overmaat van ramp maken ze plannen voor een bbq!! Tsss. Hoe durven ze, denk ik mopperend. En ik kijk vol afgrijzen naar de rookwolken die richting kraamnest trekken. Ondertussen knabbelend op een spareribje.

Na een onrustige nacht met dromen over allerlei gevogelte op de bbq ren ik richting heg en geen merel meer te bekennen!! Gelukkig tijdens het zondagontbijt als de eitjes worden getikt vliegt papa merel opeens langs het raam. Opgelucht juich ik en rolt de rest van de familie met hun ogen.

Vanmiddag zit ik met een sapje en een stuk ontbijtkoek in de tuin. Plotseling hoor ik een koortje piepende badeendjes uit de klimop komen. Heel zachtjes. Pa en ma merel vliegen af en aan met complete snackbar aan wormen en insekten. Het blijft even stil en hoeps alsof er een alarm af gaat beginnen de badeendpiepjes weer. Oh wat ontzettend lief! Ik smelt en voel me een heel klein beetje reserve-mama-merel. 'Hoe denk je die wormen uit de cementen tuingrond te krijgen?' vraagt husband in het voorbij gaan... en zegt ook nog even fijntjes erachteraan: 'Google het even joh...' Nu is het mijn beurt om theatraal met m'n ogen te rollen... pfff.













...en gelijk m'n schetsboek gepakt. Tijd om een idee uit te gaan broeden! 

de gelukkige thuiswerker

Niks lekkerder dan achter je eigen knusse bureau te werken. Allerlei leuke idee-platen verzinnen samen met de Illustrator (husband). Speciale opdrachten uitwerken. Mailcontacten met boeiende nieuwe cliënten opbouwen. Lunchen met de Webbouwer (zoon). Samen met Assistente (dochter) de nieuwste illustraties bekijken. Allemaal te regelen vanaf m'n stekkie aan huis. Super om zo met passie bezig te zijn.

Alleen van de week viel me plots de andere kant op. Roze wolk kleurde ietsiepietsie tintje donkerder. Het hele gezin ging wat voorovergebogen mij duidelijk uit de weg. Daarbij hadden ze kleding aan waarvan ik het bestaan allang gewist had. Er was iets niet pluis.

Husband liep in een prehistorisch overhemd rond. Zoon sloop langs in een te strakke spijkerbroek. Dochterlief had aan haar damesvoeten twee verschillende kleuren sokken. Ik kuchte en vroeg of er misschien een jaren '70 party ergens aan de gang was... Door elkaar pratend begonnen ze tegen mij over 'schone kleren, woekerende wasmanden, tshirts onvindbaar/op.' Ze waren ontevreden. Ik daarna dus ook! Tss. Ja hallo ik heb maar 1 paar handen...














Husband had al bijna Het Familiediner (tv-programma) gebeld maar uiteindelijk hebben we 'net op tijd' zelf familieberaad belegd. Uitkomst waren we erg blij mee (ahum). Zo gezegd, zo gedaan. Taken werden verdeeld.

Nu draait wasmachine en freaky gezin natuurlijk weer op volle toeren. Min of meer. Ik zie de Illustrator zojuist in een tshirt voorbij komen, zelf door hem gewassen... op 90 graden dan! Apart.

En ik, ik zit lekker achter mijn bureau te brainstormen over dit blog. En bedenk dat ik eigenlijk de titel zou moeten veranderen in 'de gelukkige thuisvrouw.....'



real-life-wasmand freaky canary
©foto (htk-camera) marswijven

schaapje, schaapje heb je witte wol

Schaapje, schaapje, heb je witte wol?
Ja baas, ja baas, drie zakken vol!
Eén voor de meester en één voor z’n vrouw.
Eén voor het kindje dat bibbert van de kou. 
Schaapje, schaapje, heb je witte wol?
Ja baas, ja baas, drie zakken vol.

klinkt als...

Minstens 19 jaar geleden, nog ga ik er van glimlachen en krijg ik een weemoedknoop in mn buik. Het liedje is te sloom, te kitsch, te keurig maar als ik mn ogen sluit zie ik die 2 lieve kindersnoetjes... De één met blonde krullen, de ander met blond steil haar en ik smelt gewoon weer. Dan denk ik kom maar op met die schapen en die witte wol!! En vlieg ik even terug in de tijd...














Schapenwollen-inspiratie...

honing & bijen (& vleugje beer)

Vliegende

fluwelen bontjasjes

met poedersuiker vleugels.

Honingkoffers.

Zoete verzameling

dubbele portie

zachtheid.

©illustratie freakycanary 

gedicht ©marswijven